niedziela, października 30, 2016

Japońscy projektanci mody

japońscy projektanci mody
 W wybranych salonach H&M już niedługo pojawi się kolekcja Kenzo i choć nie jestem fanką projektów tej marki, ani też nie za bardzo podoba mi się to, co za chwilę będzie dostępne w sieciówce, związany z tym wydarzeniem szum medialny, zainspirował mnie do przyjrzenia się bliżej japońskim projektantom. 


Od kiedy w XIX wieku pod naciskiem Europy i USA Japonia oraz Chiny otworzyły się na światowe rynki, daleki wschód stał się źródłem inspiracji dla Europejczyków. Nawiązania do japońskiej kultury pojawiały się również w modzie. Zwłaszcza lata tuż przed pierwszą wojną światową zdominowane przez projektanta Paula Poireta odznaczały się wyraźnymi nawiązaniami do Kraju Kwitnącej Wiśni. Widać to wyraźnie w „kimonowatch” krojach płaszczy i sukienek. 

I choć wschód był ogromnie popularny, sami Japończycy musieli poczekać aż do lat 70 XX wieku by móc zaistnieć ze swoimi projektami na rynku europejskim. Najpopularniejsza czwórka to Kenzo Takada, Issey Miyake, Rei Kawakubo i Yohji Yamamoto, choć wydaje mi się, że szerszemu gronu znany jest tylko ten pierwszy.Chciałabym pokrótce przybliżyć Wam sylwetki tej słynnej czwórki, najważniejsze osiągnięcia i to, z czego są dziś znani. 

Yohji Yamamoto


yamamoto
Sukienka na krzywej, asymetrycznej "krynolinie z kolekcji jesień-zima 1990, kiedy to Yamamoto próbował zgłębić różnice między haute couture a ready to wear, dochodząc do wniosku, że to pierwsze jest kompletne bez człowieka i nikt nie musi go nosić. 
 źródło: www.kci.or.jp

Urodził się w 1943 roku, wykształcenie zdobył w Japonii i był już popularnym projektantem w swoim kraju, gdy w latach 80 po raz pierwszy zaprezentował swoje kolekcje w Europie i Ameryce. Znany jest z oversizowych, asymetrycznych projektów, najczęściej w kolorze czerni. 

„Czerń jest skromna i arogancka jednocześnie. Czerń jest leniwa i łatwa, ale również tajemnicza. Lecz przede wszystkim czerń mówi – nie wchodzę Ci w drogę, Ty nie wchodź mnie. „

Yamamoto szanuje modę i styl zachodu, płynnie łącząc go z tym, co Japońskie. Poza tym uznawany jest za wielkiego, bardzo utalentowanego krawca, porównywany do Madeleine Vionnet. W latach 90 zapoczątkował tak zwany „neojaponizm” projektując serię unowocześnionych kimon. Współpracował między innymi z Adidasem, tworząc kolekcję „Y-3”.

japońscy projektanci mody
Kolekcja zimowa 2015/2016. Nie ukrywam, że z całej czwórki to właśnie projekty Yamamoto przygarnęłabym najchętniej. Więcej zdjęć tutaj.

Jest związany z inną japońską projektantką, którą na pewno znacie, nawet, jeśli tego nie wiecie.

Rei Kawakubo


kawakubo
(Po lewo)Sweter z wełny i spódnica z wełnianego dżerseju jesień/zima 1983. Sweter wykonany z jednego pasa dzianiny. Szerokie rękawy przypominające kimono i asymetryczna spódnica są charakterystyczne dla stylu Kawakubo igrającego z zachodnią estetyką. (Po Prawo) Żakiet, sukienka i spodnie projektu Yamamoto również z 1983 roku. Oversizowe, podziurawione i asymetryczne - styl który Kawakubo i Yamamoto lansowali wspólnie w tamtym okresie. 
źródło: www.kci.or.jp

Rei Kawakubo urodzona w 1942 jest założycielką marki „Comme des Garçons”. W latach 80 zasłynęła tworząc nurt „antifashion” „żebraczy”, Jej projekty – wyglądające na znoszone, podziurawione, rozszarpane, wypłowiałe, wywołały niemały zamęt w świecie mody. Projektantka celowo nadawała swoim strojom wygląd używanych od lat, zmechaconych (określane nawet jako „Hiroshima Chic”). Jej ubrania nie współgrały z ciałem (jeden z jej projektów nawiązywał do turniury) odstawały od niego, zniekształcały jego naturalną linię. Czyli robiła ( i robi) wszystko to, co teraz osoby pokroju Kanyego Westa mogą jedynie nieudolnie naśladować. 

Issey Miyake


miyake
Sukienki z serii "Pleats Please Guest Artist Series" z nadrukowanymi zdjęciami autorstwa Nobuyoshi Araki. Sukienki nie mają określonego rozmiaru, dopasowują się do ciała, a po zdjęciu wracają do pierwotnej formy. Dodatkowo są odporne na zagniecenia - słowem - dopasowane do potrzeb współczesnej kobiety. 
źródło: www.kci.or.jp

Urodził się w 1938 roku, zadebiutował w Nowym Yorku pokazując w 1971 roku serię trykotów zadrukowanych we wzory imitujące tatuaże. Przenosił tradycyjne japońskie elementy ubioru na dostosowane do zachodniego odbiorcy projekty. Zasłynął głównie z plisowanych ubrań, które co ciekawe, najpierw były szyte, a dopiero potem wsadzane w formy i plisowane. W 1996 roku zaczął współpracę z różnymi artystami tworząc serię plisowanych ubrań drukowanych w sylwetki kobiece. Jedną z jego najsłynniejszych prac jest pokazany na początku posta plastikowy napierśnik z 1980 roku. Miyake projektuje rzeczy dostosowane do współczesnego świata, lubi masową produkcję. W 2012 roku zrobiło się o nim głośno za sprawą architektonicznych torebek „Bao Bao”

miyake
Torebki Bao Bao
źródło: www.isseymiyake.com

Kenzo Takada


Urodził się w 1939 roku, od dziecka pasjonował się modą, którą studiował w Tokyo. W latach 60 przeniósł się do Paryża gdzie otworzył swój salon pod nazwą "Jungle Jap". Inspirował się tradycyjnym japońskim strojem, tworzył luźne ubrania, pełne żywych kolorów i wzorów, skierowane do młodych osób. Szybko zdobył popularność i uznanie w paryskim świecie mody. W 2000 roku odszedł na emeryturę, a jego markę przejęła grupa LVMH.

kenzo


Styl lansowany przez Japończyków wpłynął nie tylko na projektantów, ale i na muzyków i innych artystów. Oversizowe ubrania przyjęły się zwłaszcza wśród młodzieży i były kopiowane przez masowych producentów. To Japończycy sprawili, że na przełomie lat 80 i 90 najpopularniejszym kolorem była czerń.


Zdjęcie na początku posta: www.kci.or.jp

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Jeśli dowiedziałaś(łeś) się czegoś nowego, lub uważasz ten wpis za ciekawy, podziel się swoją opinią. Będę wdzięczna ;)

TOP